Partnerzy:

 

___________________

___________________

___________________

 

___________________

___________________

Skład

Marta Bobko


Mam na imię Marta. Jestem studentką Animacji Kultury na Uniwersytecie Zielonogórskim. W stowarzyszeniu VAGANTI działam od dwóch lat. Moją pasją jest śpiew i granie na instrumentach.

 

 

Olicja Jasienicka

 

Olicja. Od najmłodszych lat próbuje wywrócić świat do góry nogami. Dziewczyna uwielbiająca wiersze Stachury oraz dźwięk gitary, skrzypiec i pianina. Posiada dar opuszczania świata żywych i błądzenia po chmurach. Niepoprawna optymistka. Milcząca bądź rozgadana – w zależności od sytuacji i humoru. Urzeka ją chwila zatrzymana na papierze fotograficznym. Kochająca całym swoim serduszkiem wszystkie czworonogi. Nazwana przez Lubego „powsinogą”, jednak pomimo ciągłego zabiegania z chęcią zatrzyma się na dobrą kawę.

 

 

Olga Gałecka


Jestem Olga. Żyję sobie na tym świecie czasem na opak, ale czuję się jakbym jednak pochodziła z innego. Zakręcona taka. Zapominalska taka. Ze słomianym zapałem taka. Uśmiechnięta. Starająca się być uczciwym, empatycznym człowieczkiem, aby nikomu nie przeszkadzać.

Lubiąca często bardziej towarzystwo zwierząt, niż ludzi. Rodzinę kochająca bardzo mocno. Mająca pomysły dość dziwne, niejasne i niełatwe do zrozumienia.

Interesująca się wszystkim i niczym. Trochę oczytana w powieściach, które często mało znaczą. Chłonąca piękno z najdrobniejszych rzeczy. Lubiąca szybką nierówną jazdę na rowerze. Zachowująca się czasem jak typowy facet. Osiągająca sukcesy, które sukcesami dla innych może nawet nie są. Wrażliwiec. Marząca o nie traceniu czasu.

 

 

Katarzyna Swoboda

Kilka słów o sobie:

Studentka Animacji Kultury UZ. Pozytywnie nastawiona do życia, otwarta na nowe doświadczenia, mówi co myśli, bezpośrednia, dowcipna, asertywna. Nieodłączny element życia - taniec i muzyka. W skrócie: wrażliwa, uzdolniona, sympatyczna, biega w dresach” :)

 

 

Paulina Kozłowska

Jestem optymistką, pesymistką, realistką jednocześnie... w zależności od dnia i nastroju. Od zawsze lubiłam występować, mogłam grać nawet drzewo, ale sam fakt tworzenia tego i przedstawiania sprawiał mi radość. Brałam udział w warsztatach tanecznych i teatralnych. Wiem, że dzięki animacji i pracy w stowarzyszeniu będę się mogła doskonalić w tym kierunku. Co jeszcze? Uwielbiam słuchać muzyki, jeśli tylko jest możliwość, nakładam słuchawki i odpływam. A moja sentencja życiowa jest mało oryginalna ale prawdziwa: CARPE DIEM !

 

Filip Miłuch

Wysoki, niby wysportowany człowiek. Niesamowicie drażni mnie ludzka głupota, mimo że sam często potrafię popełnić srogą gafę. Mam ogromny dystans do siebie, potrafię się śmiać z samego siebie, a to nie lada sztuka.

Większość życia spędziłem na deskach koszykarskich boisk, jednak to kolarstwo górskie pochłania mnie bez reszty.

Potrafię słuchać każdego rodzaju muzyki oraz ludzi z wyłączeniem wszelako rozumianego disco polo.

Jest czas na zabawę, ale kiedy trzeba to działam!

 

Małgorzata Chorążykiewicz

 

Małgorzata Bejgier

 

Sama o sobie: „Entuzjastka inicjatyw oddolnych” – lubię, gdy ludzie wierzą w siebie i przekuwają swoje pomysły na działania. Jak wykazują testy osobowości: „Człowiek sukcesu o ludzkim obliczu, realistka”. Lubię pracować z ludźmi i dla ludzi. Nie jestem alfą i omegą, ale bardzo się staram by robić jak najlepiej wszystko, za co się zabiorę. Lubię się uczyć (niekoniecznie z książek), lubię poznawać nowe idee, nowych ludzi, bo to pozwala mi się rozwijać. Mam zapędy przywódcze (oficjalnie zaczęło się to uwidaczniać w działaniu w samorządach klasowych) – biorę sprawy w swoje ręce. Jestem „nieśmiałą masochistką” – gdy wywołana w szkole do tablicy, stałam z trzęsącymi się pod wpływem stresu kolanami postanowiłam coś z tym zrobić. Zaczęłam brać udział w konkursach recytatorskich, szkolnych występach, prowadziłam jakiś czas program dla młodzieży w pewnej telewizji kablowej, wystąpiłam w kilku amatorskich filmach. Kolana już się nie trzęsą. W wolnych chwilach można mnie spotkać w teatrze, na wernisażach lub wystawach. W razie potrzeby majsterkuję – naprawienie cieknącego kranu, wywiercenie dziury (fachowo pewnie „otworu”) w ścianie, czy wymiana gniazdka, nie stanowią problemu (Mama mówiła, że mam tego głośno nie mówić przy mężczyznach…). Ostatnio nie fotografuję, ale kocham moment, kiedy w dyskretnym czerwonym światełku ciemni, w kuwecie z wywoływaczem ukazuje się obraz. Pasją, którą namiętnie uprawiam jest prowadzenie różnego rodzaju warsztatów. Tak jakoś wyszło, że najczęściej teatralnych… Gdy jestem sama w domu: śpiewam (ostatnio trochę śpiewam też nie w domu i nie sama). Największa wada, do której się przyznaję: pracoholizm. Marzenie do zrealizowania: przemierzyć Europę wzdłuż i wszerz, podróżując autostopem.

 

Agata Paluch

 

 

Studentka  Animacji Kultury UZ z powołania. Uwielbiająca każdą dziedzinę sztuki, od muzyki, przez teatr po malarstwo czy rzeźbę.
Zawsze próbująca czegoś nowego, choć nie zawsze kończąca, to co zaczęła.
Kocha góry, morza, jeziora, lasy…

 

Zbigniew Ochocki

 

Zbigniew Ochocki

 

To, co warto o mnie wiedzieć, wynika z:

Projektów, które realizuję w Stowarzyszeniu (patrz: cała strona vaganti.pl)

Zdjęć i filmów (patrz: ibidem)

 

 

 

Piotr Wolak

 

 

Anglista z wykształcenia i zamiłowania zatopiony w literaturze Albionu i semantyce. Niepamiętający swojego imienia przed poranną kawą, o zawyżonych wymaganiach  motywacyjnych. Niereformowalny malkontent uwielbiający Gwiezdne Wojny, ekrany dotykowe, stare musicale i kreskówki Hannah Barbara.

Nielubiący głupoty i fanatyzmu. Podążający za słowami Mistrza Yody: „rób lub nie, nie ma prób”. Wprowadzający terror w szeregach armii Wojska Polskiego jako „ten wredny od angielskiego”.

Wyżywający się kulinarnie ku przerażeniu współlokatorek. Dania popisowe: płonący talerz z pop cornem, kisiel tuńczykowo-ryżowy oraz bułki tzw. „kamienne”. Czasami jednak wychodzi coś jadalnego. Z powodu braku ogródka, zastawiający cały balkon i pół mieszkania wszelkiej maści chwastami o pseudonimie „walczący z mszycami”.

Tracący wszelkie oznaki asertywności w starciu z ukochaną żoną, psem Rudzią i małymi kotkami (zwłaszcza tymi znalezionymi w krzakach koło bloku). Lubiący „szczelać z uku” i puszczać latawce.

 

 

 

Mateusz Pollun

 

Mateusz Pollun

 

Wokalista. Swą przygodę z wokalistyką na poważnie rozpocząłem w Zielonej Górze na wydziale artystycznym na kierunku "jazz i muzyka estradowa" Uniwersytetu Zielonogórskiego. Wcześniej uczyłem się w toruńskiej szkole muzycznej, i brałem udział w wokalnych warsztatach i amatorskich projektach. Swą przyszłość zdecydowanie wiążę ze sceną.

 

 

 

Łukasz Sawiński

 

Łukasz Sawiński

 

Ukończył:

  • Żłobek ZUO BOMET
  • Przedszkole ZUO BOMET
  • Szkoła Podstawowa im. Tadeusza Kościuszki (za pierwszym podejściem)
  • Liceum Ogólnokształcące w Barlinku (już nieistniejące)
  • Pedagogikę o specjalności Animacja Kultury w Zielonej Górze.

W międzyczasie:

  • Kursy wycinania z papieru - przedszkole
  • Kursy lepienia w plastelinie - przedszkole
  • Kursy pisania literek - przedszkole (kontynuacja w szkole podstawowej)
  • Zajęcia z modelarstwa i prac praktycznych - szkoła podstawowa
  • Zajęcia z teatru i tańca - szkoła podstawowa
  • Zajęcia z matematyki, geografii, biologii itp. - szkoła podstawowa, liceum
  • Od 12 roku życia stały bywalec Pracowni Ceramiki Unikatowej w Barlinku
  • Od 15 roku życia członek Teatru „Wiatrak” w Barlinku
  • 1999- 2002 Wzornictwo Przemysłowe Koszalin (nieukończone)
  • 2000- 2008 wystawy, warsztaty, plenery, festiwale (plastyczne, fotograficzne, teatralne - w kraju i zagranicą)
  • 2001- 2002 Wolontariusz przy organizacji „Baskerbus”- Teatr Kana
  • 2003- 2008 Animacja Kultury w Zielonej Górze
  • Organizator, pomysłodawca, koordynator wielu wystaw, pokazów, działań performatywnych w Zielonej Górze.

Oczy szczero ciemno orzechowe, uśmiech rozbrajający, sposób bycia ujmujący, maniery nienaganne. Wysoki i smukły, bystry i dowcipny. Mądry, inteligentny, skromny. Umie jeździć na rowerze, konno i chodzić na szczudłach.

Strona WWW: http://cwanykocur.digart.pl